September 2013 – De Duistere Dieptes van Dennewold

De uitbrief

Na de benoeming van Willem Willemszoon tot sherif van Dennewold werd dit kleine dorp en handelspost weer snel rustig. Fae werden nog slechts zelden gezien en verdwijningen bleven uit, zelfs de woudlopers kwamen niks vreemds tegen. De handel bloeide weer langzaam op, karavanen met voedsel en wapens trokken door het dorp naar Dolaan, waar de burgeroorlog steeds heviger leek te worden. Zelfs de geruchten over vuurpilaren en verschroeide slagvelden in het hart van het keizerrijk leken het dorp weinig te deren. Het dorp beleefde een rustige zomer en de economie bloeide op. Tot een maand geleden.

Een maand gelden begon het. Elke nacht als de zon net onder was. Gedonder en gerommel in het in het woud. Soms leek het een storm in de verte, soms een beving in de aarde, en soms was het een diepe stilte, trillend in de zielen van de omwonenden. Reizigers en dorpelingen fluisterden over oude legendes, onbekende kwaden en een mysterieus gevaar. Niemand leek echter te weten wat het was totdat een oude man in een grijs gewaad het dorp binnen liep. Dat was een week geleden.

Sommigen zagen deze man als een gestoorde gek, anderen zagen hem als een heilige profeet. Hij sprak zin en onzin op hetzelfde moment. Hij predikte over Meliora, de achtste, en de verlossing die hij zou meebrengen. Hij voorspelde diens terugkomst tijdens het laatste kwartier. Hij sprak over de val van de valse keizer en schopte tegen meer heilige huisjes dan goed is voor iemand. Daarna trok hij verder en verdween weer zo snel als hij was verschenen. Wederom was er gedonder die nacht, maar nu voelde iedereen het trillen van de aarde in zijn botten, de huilende stormwinden in hun oren en tegelijk de oorverdovende stilte in hun ziel.

Om precies middernacht was het muisstil en de dappere zielen die de dag daarna hun huis verlieten ontdekten dat er die nacht vlakbij de handelspost iets nieuws verschenen was. Alsof er in één nacht een enorme structuur was gevormd uit zware, donkere blokken basalt. Gesloten en door de eeuwen verweerd was een tombe ontstaan voor de poort van het dorp. Op de enige opening stond een simpele spreuk: “ik open tijdens het laatste kwartier”

Het nieuws verspreide zich snel door het woud en daarbuiten. Al snel verzamelden gelukszoekers, bedevaarders van de achtste heilige en handelaren zich in het dorp. Iedereen verwachte wel iets te vinden van waarde: oude schatten, verlossing, of de munten uit de zak van anderen.


Informatie

Datum en tijd:
Van: Vrijdag 27 september om 19:00
Tot: Zondag 29 september 18:00